BENONİMSEL

Tövbe etmiştim bu soner arıcayı dinlemeye ama zorla dinlettiriyorlar bunalımlara sokmak ister gibi  bu bünyeyi.. İlk aşklarımı bu pezevengin şarkılarıyla yaşamıştım ben.. Platonik takıldım yıllarca.. Hep olmamasıyacalardan hoşlandım uzun zaman.. Beni istemeyenleri istedim, her istemeyenden bende neyi istemediğini öğrenene kadar..
Ve sonunda kadınların ne istediğini anladım... Kadınlar sürünmek istiyordu.. onları süründüren erkekleri unutamıyor, onlardan bir türlü kopamıyorlardı..Ne zaman çağırsalar hemen herşeyi unutarak onlara dönüyorlardı.. Sanki sevgili olduğunuz kadına sevginizi gösterdikçe kalbindeki sevgiyi çoğaltmak düz mantığıyla, kadınınızı o kadar itiyordunuz.. İlk üniversite yıllarında başladım ben de bir sürü kadını süründürmeye.. Benden hoşlanan her kadını sömürdüm uzun süre.. sevgimi hiç göstermedim.. Çoğuna seviyorum bile demedim.. hep bende ki gizemi çözmekle geçti kısa süreli birlikteliklerim..odama "kızların hepsi salaktır" yazdım sürünmeyi sevmelerine tepki olarak kendimce.. Her sorana da salaksınız dedim bırakılma korkusu olmadan.. Ve o yazının altında bir sürü kadın girdi hayatıma.. Bir tanesi bile sen nasıl kızlara salak dersin diye bırakmadı beni.. bazıları dürüstlüğümü övdü, bazıları öle olmadığını söyleyenlere sövdü..

Sonuç ise, bu insanda sevgisini gösterme isteği öldü..
 Ama haketmedikleri için değil, kaybetmemek için..